جانا تو را همیشه به دنیا قرار نیست
دل خوش مدار زان که بر او اعتبار نیست

صدها هزار یار گرفت و رها نمود
از این عجوزه مهر و وفا انتظار نیست

چون کوفت کاروان اجل کوس الرحیل
ما را به قدر نیم جوی اختیار نیست

گر شرق و غرب را همه فرمانروا شوی
هنگام مرگ بهر تو راه فرار نیست

تا کی به مال و منصب دنیا تو غره ای
این عزت و جلال بدان یک قرار نیست

از بهر جمع سیم و زری در جهان حریص
این سیم و زر به همراه تو رهسپار نیست

میدان یقین که از پس مرگت بجز عمل
دیگر کسی رفیق تو اندر مزار نیست